Meditatiehof & Labyrint

Volgens van Dale: groot en kunstig gebouw, met zoveel door elkaar kruisende gangen en ineenlopende kamers, dat men er gemakkelijk in kon verdwalen.

Volgens een folder van een labyrint: het web van paden door het leven en bestaan. Een weg naar binnen en naar buiten.

Volgens weer anderen waren het onderaardse begraafplaatsen die werden ontsloten door een ingewikkeld stelsel van gangen en paden om grafrovers af te schrikken. Denk bijvoorbeeld aan de gangen in een een pyramide. Dus een plaats van dood, duisternis, offers en andere rituelen. Voor de grieken de oever van de rivier de Styx.

 

En ergens in de eerste eeuwen heeft de kerk het heidense beeld van het labyrint overgenomen. We vinden zo'n labyrint bijvoorbeeld terug in kerken als mozaieken  wijd verspreid over Europa zoals in Frankrijk, Engeland en Finland. Deze labyrinten werden bijvoorbeeld gelopen als pelgrimsreis, toen het maken van een echte reis te gevaarlijk was. En ook werd het gebruikt om tot de essentie van het leven te komen: Een weg vanuit de wereld naar God toe en van God weer de wereld in.     

Er zijn nog vele andere manieren om er naar te kijken en er is erg veel onduidelijk en wordt veel giswerk verricht.

 

Het labyrint is dus niet in eerste instantie een doolhof zoals we die kennen van pretparken.

 

hoe wij het gebruiken

Wij gebruiken de route naar een onmoeting, een gemeenschap met God en Christus, om ons bewust te worden van onze staat, een inkeer. Het centrum als een plaats van gemeenschap en de weg eruit als een opdracht. Hoe we die invullen hangt van tijd, plaats en groep af.

 

In een omgeving van symbolieke en zachte achtergrondmuziek volgen we in stilte een route, op de grond uitgelegd, met teksten uit de Bijbel ter meditatie. In het centrum is er plaats voor persoonlijke uitingen tot God en Christus, en andere vieringsvormen in die relatie. Vervolgens ondernemen we de weg de wereld weer in en onvangen Gods Woorden mee voor onderweg.

 

Achteraf evalueren we samen met de groep wat we ervaren en beleefd hebben. En we staan telkens weer versteld hoe persoonlijk God met een ieder van ons omgaat. En, Ja sommigen zijn erg enthousiast en voor anderen hoeft het niet zo.... Tja, dat heb je met elke aanbiddingsvorm. Het is het fijnst als het past bij wie jij bent en in welk seizoen van het leven jij zit.

 

En om wie draait aanbidding ook alweer?